Contact

Telefoonnummer voor alle sociale teams
in Borger-Odoorn (gratis):

0800 2009

Dit nummer is bereikbaar op
werkdagen van 8.30 tot 17.00 uur.

Normale letters

Pap wordt steeds zieker door de drank

Gisteren is pap voor de zoveelste keer in het ziekenhuis opgenomen. Hij was op straat in elkaar gezakt, voor de supermarkt. Omstanders hadden 112 gebeld en al snel kwam er een ambulance om hem op te halen.

Het kan zo echt niet langer. Het komt allemaal door de drank. Al jaren drinkt hij. Begonnen toen hij zelf nog een kind was. En nu hij bijna 50 is, wordt duidelijk hoeveel ellende die drankverslaving al in hun leven heeft veroorzaakt.

Het probleem aangekaart

Marian is 17 en is doodsbang dat ze op haar vader lijkt en net als hij ook een drankprobleem krijgt. Elke keer als ze uitgaat, is ze het laatste deel van de avond kwijt en wordt wakker met een enorme kater. Ze blijft een dag in bed, krabbelt weer op en het 'feest' begint van voren af aan. Maar ze wil dit helemaal niet! Haar moeder Stieneke heeft het sociaal team al benaderd en het probleem aangekaart. Stiekem is Marian blij dat ze dat heeft gedaan, maar geeft het niet toe. Trots als ze is: ze wil het zelf doen! Liefst samen met pap. Hij probeert het wel, maar blijft terugvallen in zijn oude gedrag. Ze hoopt dat hij met de hulp van VNN (Verslavingszorg Noord Nederland) toch zover komt. En dan kan zij het vast ook.

Gescheiden en een uitkering

Stieneke vindt het vreselijk. Haar stoere vent. Ze was en is zo gek op hem. Maar hij moet niet drinken. Vroeger hadden ze het goed. Jan had een prima baan. Samen hadden ze een prettig en leuk sociaal leven en ze waren geliefd in de buurt. Nu is het allemaal zo anders. Ze zijn gescheiden en ze woont alleen met haar vijf kinderen tussen de 8 en 17 jaar, met een uitkering. Ze hoefde nooit te werken, Jan verdiende genoeg. En nu zit ze thuis, met schulden.

Goede hoop

Ze schaamt zich voor de situatie waar ze in terechtgekomen is. En ook Jan is al zijn vrienden kwijt. Als de kinderen er maar niks aan overhouden. Dat is haar grootste zorg. Vooral om Marian maakt ze zich zorgen. Zij moet hulp hebben, net als Jan. Gelukkig zijn de eerste stappen gezet. Stieneke heeft goede hoop dat de bemoeienissen van het sociaal team met haar gezin en haar eigen inzet ze weer in de goede richting helpt.

En Marian is blij dat pap inmiddels inziet dat er wat moet gebeuren. Hij wil afkicken. En hij gaat dat ook echt doen, in een andere omgeving. Met hulp. Als hij erin slaagt om van de drank af te komen, moet het haar toch ook lukken?